Boodschappen

Waarom een weekbudget voor mij (en misschien voor jou ook) niet werkt

 

Iets wat je misschien niet van mij verwacht is dat ik geen vast weekbudget heb. De ene week geef ik €75,00 uit. De andere week lukt het voor €25,00. Met Pasen deed ik voor €80,00 boodschappen, met de verwachting dat ik daar een week mee zou doen. Dat werd uiteindelijk 14 dagen én zorgde voor een gevulde vriezer. Want na de verhuizing was die behoorlijk leeg gebleven. Dat zou wellicht anders zijn gegaan als we nu niet in zoń vreemde periode zouden zitten maar ik was toch best wel een beetje trots. Normaal zijn feestdagen toch juist wat duurder. Maar waarom kies ik er voor om niet elke week een standaard bedrag aan te houden voor mijn boodschappen en hoe zorg ik ervoor dat er toch een balans is die uiteindelijk om €50,00 per week is?

Gevoel van falen

Toen ik begon met besparen besloot ik om een vast bedrag te pinnen en daarmee te doen voor een bepaalde periode. Maar ja dan kwam er een pinkassa vrij en kon ik meteen aansluiten. Of er was ineens een geweldige aanbieding die ik toch maar meenam. Dan voelde dat als falen en werd het moeilijk om me te herpakken. Terwijl ik ook merkte dat als ik me niet strikt aan een budget hield, ik de ene week misschien veel meer uitgaf. Maar dat de andere week weer compenseerde met een veel lagere kassabon.

Ik denk (ver) vooruit

Als ik boodschappen doe denk ik verder dan komende week. Niet voor vers. Maar wel voor houdbare producten en dingen die ik in kan vriezen. Niet voor producten die ik elke week tegen kom/ volle prijs zijn. Maar wel voor producten die ik niet zomaar overal haal of die in de aanbieding zijn. Dat maakt dat ik soms (flink) over mijn gemiddelde van €55,00 heen ga. Maar dat ‘verdien’ ik terug doordat ik de weken erop juist weer veel minder uit hoef te geven.

Het beperkt me

De maanden waarin de hoogste kortingen worden gegeven, zijn de maanden dat mijn boodschappen uitgaven het hoogst zijn. Januari en september, dus. De maanden die voor anderen vaak juist in teken van besparen staan! Maar daartegenover staat dan dat ik in maart, bijvoorbeeld, vaak leef op de inhoud van mijn vriezer en voorraadkast. Aangevuld met wat verse groenten en fruit, natuurlijk. Als ik ook in tijden met hoge kortingen een maximaal budget zou hebben zou ik ergens op moeten indammen. Ik zou dus óf minder voorraad kunnen kopen, waardoor ik later niet zoveel zou kunnen besparen. Óf ik zou het moeten inleveren op de boodschappen die ik op dat moment nodig heb. Uiteindelijk kost dat me dus alleen maar meer geld dan ik bespaar.

Ik vind het een beetje saai

Oeh, daar komt toch wel een klein aapje uit de mouw. Als ik elke week een vast budget zou aanhouden zou ik nooit spontaan kunnen doen. Een keertje extra luxe koken? Een keertje bestellen? Dat zou allemaal gepland moeten worden. Pfoe. Hoewel ik mijn maaltijden altijd plan, is die planning zelf nog best wel los.

Natuurlijk weet ik wat wanneer op moet i.v.m. houdbaarheid en dat gebeurd ook wel. Maar of als ik op maandag ineens heel erg zin heb in het eten dat voor donderdag gepland stond, dan wordt er meestal wel wat geschoven. Of als ik in het weekend een extra dag lui ben, dan schuift er ook wel wat door. En wat denk je ervan als er onverwachts ineens mensen komen eten of als we ergens blijven hangen? Of als een dag ineens zo’n ontzettende baaldag wordt dat er niks anders op zit dan bestellen. Nou daar hou ik dus graag een beetje ruimte voor over.

Flexibel maar streng

Allemaal leuk en aardig natuurlijk, maar ik besef me wel degelijk dat het niet (hoeven) hebben van een budget best luxe is. Maar naast dat ik graag flexibel ben en graag bespaar op de momenten dat dat mogelijk is ben ik ook streng. Want je kan niet elke week over je gemiddelde heen gaan, dus er (om welke reden dan ook) te lang achter elkaar goede deals zijn moet ik streng worden. Dan gaat er een strikt budget op en moeten we echt eten wat er nog in huis is. Worden er even een weekje geen luxe etenswaren gekocht. En heb ik echt even geen ruimte voor een baaldag. Maar eerlijk gezegd zijn dat vaak nog wel de weken dat we de leukste nieuwe gerechten ontdekken. Komen we geen lekkernijen te kort en kunnen we echt nog wel een glaasje drinken.

Dankzij mijn flexibele budget en voorraad hoef je geen enkele medelijden met mij te hebben. En alsnog heb ik een weekbudget waar menig persoon jaloers op is.

4 reacties op “Waarom een weekbudget voor mij (en misschien voor jou ook) niet werkt”

  1. Ik snap je. Een goede manier om zo met je budget om te gaan. Zeker als je het in de andere weken goed weet te compenseren.

  2. Ik ben het helemaal met je eens! Ik heb het om diezelfde redenen niet eens geprobeerd, een weekbudget. Ik monitor op maandniveau achteraf of het allemaal een beetje binnen de perken blijft, en dat werkt voor mij prima. Ik realiseer me uiteraard wel dat dat niet voor iedereen weggelegd is, maar voor mij werkt het.

    Wat mij bij trouwens ook wel meespeelt, is dat ik best wel een planner en control freak ben. Het zou echt niet goed voor me zijn als ik van de boodschappen/weekuitgaven iets maak waarbij ik mezelf extra regels opleg, haha.

  3. Ik heb ook geen weekbudget.
    De man houdt van een goede wijn en als er dan een keer wijn per doos in de aanbieding is, slaan we dat dus in. Met een weekbudget redt ik het dan niet. We eten veganistisch en soms is er Vegan vlees met een sticker of een gewone aanbieding; ook daar koop ik dan meer van.
    Vlakbij ons huis hebben we een moestuin op een volkstuinencomplex. Van ongeveer juni t/m oktober eten we van de tuin. ‘s Ochtends loop ik dan de eerste ronde met de hond naar de moestuin en beslis daar wat we die dag eten. Overschot vries ik zo veel mogelijk in, al wordt er ook veel weggegeven. Ik word steeds creatiever met koken want het komt natuurlijk voor dat er heel veel courgettes of sperziebonen zijn…
    Zomers geef ik dus veel minder geld uit per week aan boodschappen. Over een heel jaar bekeken is het aardig in balans.

  4. Ik heb een weekbudget van 85 euro. Zo geven per jaar minder dan 4500 euro aan boodschappen. Dit is voor 2 personen, vegan en vegetarische, veel biologische en alleen voedsel. Dit is echter een streefbedrag. Als er goede aanbiedingen zijn ga ik er natuurlijk overheen. Andere weken met geen aanbiedingen blijf ik er soms ver onder.

    Dit jaar ga ik die 4500 euro echter niet halen door de crisis. Ik zag de bui al hangen en heb de weken voordat alles begon flink ingeslagen en dus fors meer uitgegeven. Ik zal de voorraad gebruiken maar ook gewoon aanvullen gezien de onzekere tijden. Dat is helemaal niet erg. Ik heb een flink noodfonds en dit is precies de reden dat ik die heb. Het nieuwe streven is om dit jaar onder de 5000 euro te blijven.

Je kunt niet reageren op dit artikel.